Getuigenissen van Medestanders
Bookmarks artikelen:
MEDESTANDERSPROJECT
D.W.
Maureen Soares, Engeland
Gary Warner
Maria-Lucia
Andrade
Kerk voor Leken
CvK
Mariêlle Beusmans
MEDESTANDERS
Geboren: 16 november 1973
Woonplaats: Eindhoven
Beroep: Verpleegkundige
In 1994 maakte ik voor het eerst kennis met het Missionair Team. Na zeker één jaar voorbereiding, nadenken en overwegen ben ik samen met een vriendin naar Afrika (Kenia) gegaan. Daar heb ik een half jaar stage gelopen in een ziekenhuis. Dit was een zeer indrukwekkende ervaring.
In het jaar voorafgaande aan de reis heb ik goede ervaringen voor later opgedaan. Bij de voorbereidingsbijeenkomsten van met name >Missie & Jongeren= kwam ik in contact met jonge mensen met dezelfde ideeën: de wereld verbeteren, iets te kunnen betekenen voor de minderbedeelden, openstaan voor andere culturen en de beleving van religie. De meest prachtige idealen, en toen ik gevraagd werd: Wat denk je werkelijk te kunnen doen en zitten de mensen in Afrika daar wel op te wachten? Toen werden mijn prachtige idealen voor een groot deel ondermijnd, ze waren niet haalbaar. Missionarissen hebben me destijds bewust gemaakt van mijn werkelijke motivaties. Diep in mijn hart moest ik toegeven: de reis die ik ging maken was voor mijzelf, om ervan te leren. Dat is gelukt!!!
Door deze reis heb ik contact gehouden met het Missionair Team, eerst in een groep genaamd >De goede Bedoeling=, een groep die bij elkaar komt om ervaringen te delen naar aanleiding van een reis. Vervolgens werd ik gevraagd om deel te nemen aan vieringen bij het Missionair Team. Nog steeds doe ik mee en vindt ze keer op keer bijzonder. Tijdens deze vieringen is er de mogelijkheid om te discussiëren en samen te bidden. Zo krijg ik inspiratie om de sleur van het dagelijks leven te doorbreken en stil te staan bij alles wat er om me heen gebeurt. Daar put ik veel voldoening uit.
Sinds 1998 ben ik aangesloten bij de >Medestanders=. Inmiddels voel ik me steeds meer thuis bij de gedachten van de Spiritijnen. Het meest werd ik aangetrokken door de gezamenlijke behoefte om op te komen voor de kansarmen in onze samenleving. Door mijn werk als verpleegkundige op een asielzoekerscentrum geef ik daar al enigszins vorm aan. Hopelijk biedt de toekomst veel inspiratie en mogelijkheden om idealen te verwezenlijken.
Tot ziens! Groetjes,
Naam: Mariëlle Beusmans
Geboren: 8 februari 1963
Woonplaats: Eindhoven
Beroep: Pastoraal werkster
Je voorstellen aan een groep mensen waar ik al meer dan acht jaar mee verbonden ben is een beetje raar. Bovendien ben ik voor de meesten van u ook niet onbekend. De afgelopen jaren heb ik u regelmatig via Spinet geïnformeerd over activiteiten die met vrede en gerechtigheid te maken hebben.
Vandaag wil ik u in mijn presentatie mee terug nemen naar Knechtsteden, waar wij in juni een zeer inspirerende Europese bijeenkomst hebben gehad voor medestanders (leken-spiritijnen/associates of hoe we internationaal ook genoemd mogen worden).
Dit was de tweede keer dat er voor medestanders op Europees niveau een ontmoeting georganiseerd was. En nu waren bijna alle provincies (behalve Polen) aanwezig, leken en geprofeste spiritijnen. Kortom, een zeer bont gezelschap, 37 mensen in totaal. En allemaal met verschillende achtergronden, ervaringen en verwachtingen. De discussies waren levendig en je kon uit de verschillende getuigenissen - zowel van de medestanders alsook van de geprofeste spiritijnen - horen hoeveel er samen gedeeld wordt in spiritualiteit en missionaire inzet.
Tijdens deze bijeenkomst hebben we ook een bezoek gebracht aan het spiritijnse project in Keulen >Notel=. Hier wordt nachtopvang geboden aan drugsverslaafden. Diezelfde dag werd aan de G7 de 17 miljoen handtekeningen aangeboden voor afschaffing van de schuldenlast voor de 52 armste landen ter wereld (Jubilee 2000). Wij hebben een klein stukje van de mensenketen om Keulen mee gevormd. Het waren vier boeiende en inspirerende dagen van samenzijn, actie voeren en delen in spiritualiteit.
(Mocht u geïnteresseerd zijn in het verslag van deze bijeenkomst, dan kunt u dat aan mij doorgeven. Tel. MTE 040-2466121)
Ter informatie: In februari is de tweede nieuwsbrief van de Europese medestanders uitgekomen.
Mariëlle Beusmans
Geboren: 7 juli 1943
Woonplaats: Eersel
Beroep: Gevangenis pastor
Het is al weer tien jaar geleden dat ik uit de Congregatie van de H. Geest, waar ik vijf en twintig jaar deel van uitgemaakt heb, getreden ben. Naast de verwijdering die dat met zich meebracht, ben ik me toch altijd verbonden blijven voelen met een aantal spiritijnen, maar ook met de spiritijnse missionaire visie.
Die visie speelt zeker door in mijn huidige werk als geestelijk verzorger in een psychiatrische behandelkliniek voor ter beschikkinggestelden in Utrecht. Deze kliniek voor gedwongen behandeling wordt bewoond door mensen die allemaal hartstikke klem zijn komen te zitten in het leven en die aan de rand van onze samenleving terecht zijn gekomen. En houden spiritijnen zich juist ook niet bezig met allerlei soorten randfiguren? In deze zin voel ik me nog duidelijk in de spiritijnse traditie staan.
Bovendien heb ik dat tiental jaren werken in Kameroen ook altijd beschouwd als een soort virusbesmetting. Afrika-ervaring is als een virus in je lijf: soms sluimert het wat, soms wordt het weer actief en komt het weer naar boven, maar ik raak het - gelukkig! - nooit meer kwijt.
Toen het medestandersproject van de grond kwam en Martien van Moorsel mij vroeg om hierin via de begeleidingsgroep mee te denken, deed ik dat graag. En geleidelijk aan ben ik van mee-denker medestander geworden.
Medestander
Geboren: 2 juli 1964 In 1992 ben ik met Martin Wilson en Leo Gottenbos met de
MTE-reis op bezoek geweest in Tanzania bij onder andere Ad Thijssen, Jan Bosman,
E. K.
en Marielle Beusmans. In 1993 ben ik met Martin van Moorsel een week in de Regenboog in
Amsterdam geweest. In 1995 ben ik op bezoek geweest bij medestanders in Zimbabwe, samen met Martin van Moorsel . Inmiddels was ik ook betrokken geraakt bij de
Goede Bedoeling, de groep van oud-reizigers die drie keer per jaar in Gemert bij elkaar
kwamen. Op dit moment ben ik als vrijwilliger actief in de denktank publiciteit van de
Oecumenische Vrouwen Synode en zoek ik voor Siebren de Lange muziek uit voor zijn
vieringen in de gevangenis in Dordrecht. Ik werk bij Rabobank Nederland op de afdeling marketing
bedrijven, woon inmiddels 11 jaar in Eindhoven en ben kort geleden verhuisd naar een flat
op 300 meter afstand van het MTE. Aan de KUB in Tilburg volg ik een marketingopleiding,
welke ik einde van dit jaar zal afronden. In 1992 dacht ik door de reis naar Tanzania iets te leren
over het leven in Afrika. Maar door de voorbereiding van het MTE, de Goede
bedoeling-ontmoetingen en de contacten met spiritijnen na de reis, heb ik eigenlijk door
de vergelijking met een andere cultuur meer geleerd over de situatie in Nederland. De
inzet van de spiritijnen om daar te zijn waar hulp nodig is, is voor mij een vertaling van
gelovig zijn die ik begrijp en respecteer. Voor mijzelf is het zoeken naar een invulling
van gelovig zijn binnen de mogelijkheden in mijn leven. In de praktijk blijken dat de
kleine dingen te zijn, die je in je werk en vrijwilligerswerk kunt realiseren. We zoeken
nu samen als medestanders. Dit is leerzaam, inspirerend en natuurlijk ook veel
gezelliger!!
Woonplaats: Eindhoven
Beroep: bankmedewerker
![]()
Geboren: 4 december 1944
Woonplaats: Helmond
Beroep: Secretaresse
Sinds 1985 werk ik als secretaresse bij het provinciaal bestuur van de spiritijnen, dus de meesten van jullie kennen mij wel.
In 1991 werd ik door het MTE gevraagd lid
te worden van de begeleidingsgroep van het medestanders project. Een jaar later werd ik
door het bestuur gevraagd om met Martin v. Moorsel op werkbezoek te gaan bij de
medestanders E en M, die toen in Tanzania werkten.
Ik ben blij die kans gehad te hebben, omdat ik hierdoor een klein stukje Afrika heb
ervaren en dus ook iets meer van jullie achtergrond heb leren kennen.
Door mijn werk en het omgaan met
verschillende spiritijnen en medestanders werd hun visie ook de mijne.
Daar er in mijn parochie geen M.O.V. groep was heb ik me aangesloten bij de
M.O.V. Gemert.
Daarnaast heb ik na mijn reis naar Tanzania meegedraaid met de groep "Goede Bedoeling", een groep jongeren die met het MTE mee op reis zijn geweest en die regelmatig bij elkaar kwamen om met elkaar ervaringen uit te wisselen en zich te bezinnen op en verdiepen in een thema.
Nadat mijn twee dochters afgestudeerd waren en in het westen van het land gingen werken en wonen, had ik wat meer tijd die ik nuttig wilde besteden. Ik ben als vrijwilligster actief. Daar mag ik er voor andere mensen zijn en heb ik tevens fijne collega's die ik miste op mijn eenmanspost als secretaresse van het bestuur.
Af en toe hoorde ik bij de kapittels en raden: waarom ben je geen medestander, je bent zo met ons verbonden. Ik voelde me ook verbonden met de spiritijnen, maar dacht zelf dat de medestanders dit niet prettig zouden vinden vanwege mijn leeftijd. Dit bleek niet zo te zijn en ik moet eerlijk zeggen dat de medestanders mij dit gevoel nooit hebben gegeven. Dus ben ik net als CvK van meedenker overgestapt naar medestanders.
1) Gary Warner, Canada
Contact met de Spiritijnen via het college, eerst als leerling, later als docent. Samen met zijn vrouw probeert hij de drie fundamentele aspecten van hun verbintenis binnen hun levensomstandigheden gestalte te geven:
- persoonlijk gebed
- ééns per maand een communiteitsmis
- de frequente bijeenkomsten om het leven te delen.
Wat hun apostolische activiteiten betreft:
- werkzaam op het terrein van Gerechtigheid en Vrede
- Steun en onderwijs aan de immigranten en indianen
- rechtshulp bieden
- vrijwilligers voorbereiden
- godsdienstonderwijs en het werk als specialisten van klinische ethiek
Zij laten zich in alles in hun keuzen inspireren door de Spiritijnse spiritualiteit. Hun geraakt zijn door het Spiritijns charisma is veroorzaakt door het zien van de levenswijze van concrete Spiritijnse medebroeders, die ze van nabij kennen
geen eenrichtingsverkeer maar wederzijdse verrijking
als leken kun je in bepaalde levenssituaties beter getuigen van de Spiritijnse spiritualiteit dan als geprofesten.
Medestanders: leken die met de Spiritijnen dezelfde spiritualiteit en dezelfde zending delen.
Sommigen weten zich aangetrokken door het gemeenschapsleven, anderen door onze inspiratiebronnen, anderen weer door het missionaire werk.
In deze tijd ontdekten Spiritijnen en leken punten voor overeenkomst in de manier van het beleven van het Evangelie en weten zich naar elkaar toegetrokken. De Congregatie wil niet alleen de leken laten delen in hun missionaire ervaring (300 jaar), maar wil zich ook openen voor de rijkdom van anderen, voor hun interpreteren van de geschiedenis en hun gevoeligheid - openstaan voor de tekenen des tijds -
Samen zoeken naar antwoorden op de behoeften van deze tijd.
Op het laatste Algemeen Kapittel hebben drie medestanders het woord mogen voeren - een uit Canada, een uit Engeland en een uit Brazilië.
2) Maureen Soares, Engeland
Als kind al voelde ze zich al aangetrokken om te werken voor de sociale rechtvaardigheid.
In 1990 had ze het eerste contact met de Spiritijnen en ze raakt onder de indruk van de manier van omgaan met de jongeren - hun gastvrijheid zonder voorbehoud.
In 1991 sluit ze zich aan bij het pastoraal team voor de jeugd. In 1993 gaat ze met nog zes anderen leken een officiële verbintenis met de congregatie aan voor drie jaar. Sinds 1996 is ze de coordinatrice van Gerechtigheid en Vrede van de Engelse Provincie.
Ze is steeds op zoek naar het steeds beter definiëren van de identiteit van medestanders en de geest van de stichters. Wat opvalt is dat iemand die een verbintenis aangegaan is met de Congregatie zich min of meer verplicht voelt een specifieke taak op zich te nemen die door de oversten aan haar wordt toevertrouwd.
Tot op heden is er in Engeland niemand uitgezonden naar het buitenland. Ze worden in Engeland beschouwd als leden van de Congregatie. Ze hebben speciale aandacht voor de kanslozen, asielzoekers, daklozen en de jongeren. Onze missie is daar waar we leven en zijn.
3) Maria-Lúcia Andrade
Zij kent de Spiritijnen vanuit Governador Valadares en Belo Horizonte in Brazilië, waar ze ook actief was in de parochie. Daarna werkte ze in het onderwijs en werd overgeplaatst naar Ceilândia - Brasilia en daar kwam ze weer Spiritijnen tegen (In 1973 waren dat Engel van kempen, Antoon Gruyters en Ben Rutten) Ze heeft zich daar enorm ingezet op het gebied van catechese, gezondheidszorg, cursussen voor zwangere vrouwen, jeugdpastoraal, bijbelclubs, etc.
Interessant is dat ze iedere "overwinning" - zoals het verkrijgen van straatverlichting, waterleiding, buslijnen enz. vierden in een dankcultus samen met andere kerken zoals de pinksterbeweging en de spiritisten.
In Ceilândia kwamen naderhand ook Spiritijnen uit Puerto Rico en die hebben haar daar uitgenodigd om mee te komen werken aan het Centrum van Missieanimatie in Puerto Rico.
Ze zegt tot slot dat ze is geraakt door de levenswijze en werkwijze van de Spiritijnen en dat ze met hen probeerde verder te gaan onder het devies van de spiritijnen "Cor Unum et Anima Una" (= één van hart en één van ziel of beter misschien "Van harte vanuit één bezieling")
Het zijn drie gezichten uit de Spiritijnse beweging van medestanders van drie verschillende culturen uit drie verschillende continenten.
(Dit artikeltje uit het tijdschrift "Encontro" van de Portugese Spiritijnen, is vertaald door P. Ben Rutten CSSp)
Kerk van en voor de leken
De toeloop van priester-kandidaten in Kenia is zo groot dat aartsbisschop Raphael Ndingi ervan overtuigd is, " als deze trend aanhoudt", weldra de hele wereld van priesters te kunnen voorzien. Dat zei hij na zijn bezoek aan de paus in Rome. Maar Johannes Paulus had daarover een ander idee. Hij waarschuwde de Keniase bisschoppen voor een "clerical en autoritaire kerk". Veel priesters lopen door hun rijke manier van leven en hun autoritaire gedrag de leken voor de voeten. De paus zei: "De leken behoren tot de kerk en de kerk behoort aan hen". Hij gaf de priesters de schuld dat veel leken uit frustratie de kerk verlaten en lid worden van een van de honderden 'onafhankelijke kerken'. Zo'n ontwikkeling kan Europa best missen.
Mark Fillet
e-mail: bijeen@wxs.nl
Uit Observatore Romano 26 Mei 1999:
Toespraak tot de Keniase bisschoppen op "Ad Limina" bezoek in Rome.
Onder de titel: Laity share responsibility for the Church
3. ...Je moet de leken helpen dat zij zichzelf zien als actieve leden van de familie die de kerk is, en om te begrijpen dat op een zeer wezenlijke manier tot de kerk behoren en de kerk tot hen behoort; zij delen in de verantwoordelijkheid voor haar!...
4. De vorming die plaats vindt in jullie seminaries en in de instituten voor geconsacreerd leven moet ook tot jullie voornaamste zorg als Pastors behoren. De toename van het aantal candidaten voor het priesterschap en het religieuze leven is een grote gave, en het vraagt om een zorgvuldig onderscheidingsvermogen in de selectie en de vorming van diegenen die zich voorbereiden op de dienst in de kerk. Bovendien moet, in het licht van de behoefte om de steeds actievere leken te vormen, er voor gezorgd worden om voorgebakken modellen van priesterschap te vermijden, welke van nature te clericaal of te authoritair zijn, met als resultaat dat toekomstige priesters het moeilijk vinden nauw samen te werken met leken en hun rol en talenten te erkennen. Het moet eerder zo zijn, dat jullie priester medewerkers aangemoedigd worden zo veel mogelijk lekengelovigen te betrekken in de gedeelde verantwoordelijkheid voor het parochieleven: de parochieherder blijft de leider, maar hij kan niet, en mag niet, alles zelf doen. Zoals ik al aangegeven heb in mijn post-synodale exhortatie "Pastores Dabo Vobis": Het is bijzonder belangrijk toekomstige priesters voor te bereiden op samenwerking met de leken ... zij moeten bereid zijn te luisteren naar leken, rekening houden methun wensen en hun ervaring en competenties erkennen".
(Vertaling uit het Engels: Frans Wijnen, CSSp)