Jan de Wit

 

 

Tegen half een 's nachts is op 1 mei 2015,  het feest van de Heilige Jozef werkman, in het verzorgingshuis Libermannhof in Gennep broeder Jan de Wit rustig ingeslapen. Zijn dood komt voor ons niet onverwachts. Zijn lichaam was op en Jan zelf was voorbereid op zijn levenseinde.

Jan werd geboren op 27 november 1923 te Rotterdam. Hij was afkomstig uit een gezin van zeven kinderen. ‘Mijn ouders hadden het niet breed, maar ze hebben zo goed als het ging voor ons gezorgd’, zei hij zelf. Na de lagere school wilde hij, evenals zijn oudere broer, broeder worden. Maar in tegenstelling tot hem koos Jan niet voor de Broeders van de Onbevlekte Ontvangenis van Maastricht, een onderwijscongregatie, maar voor de Congregatie van de Heilige Geest, een missiecongregatie. Op aanraden van kapelaan Hilhorst van de Sint Nicolaaskerk, een broer van Mgr. Hilhorst, de bisschop van Morogoro, ging Jan op 2 oktober 1938 naar Baarle-Nassau, om er de broederopleiding te volgen.

 

 

Na een jaar postulaat werd hij in 1941 toegelaten tot het noviciaat en kreeg hij de kloosternaam Gregorius.

Op 8 september 1942 deed hij zijn professie in Gennep.

Over deze periode zegt Jan later: ‘Toen ik in Baarle-Nassau kwam ben ik begonnen als leerling metselaar bij broeder Modestus van Dijk totdat we, in de oorlog vanwege de bezetting van het klooster, naar Gennep zijn gegaan en daar vroegen ze me broeder Winoc te helpen bij het brood bakken, omdat het hem voor al die mensen teveel werd. Op het einde van de oorlog ben ik weer naar Baarle-Nassau teruggegaan voor de wederopbouw van het klooster, want er was van alles vernield’. 

 

Drie jaar later werd hij gevraagd om het klooster sanatorium in Montana (Zwitserland) op te knappen. Toen dat klaar was lag er voor hem weer een klus klaar in het moederhuis in Parijs. Zijn vakmanschap is de toenmalig Algemeen Overste Mgr. Le Hunsec zeker niet ontgaan, want kort daarna werd Jan door hem benoemd voor Senegal.

 

Na een vakantie in Nederland vertrok hij in december 1950 samen met pater Henk Govers met de boot naar Senegal. Hij kwam er te werken in de missie van Brin, gelegen in het zuidelijk gedeelte van het land ‘La Casamance’, dat onderdeel uitmaakte van het bisdom Ziguinchor. Daar moest hij met wat betonijzer en cement een huis voor de paters gaan bouwen. De stenen moest hij zelf maken, met de hulp van vijf Senegalese werklui.

Gedurende de 17 jaar dat hij daar verbleef heeft hij vele scholen, poliklinieken, missieposten en kerken gebouwd. Zo gauw als hij in het ene dorp met het bouwen klaar was en wat comfortabeler woonde, moest hij weer naar een andere plek waar nog niks was en hij weer helemaal opnieuw kon beginnen.

 

In 1967 werd Jan van het zuiden naar het noorden overgeplaatst, naar het bisdom Saint Louis, waar de temperatuur tot 48 graden Celsius kon oplopen. In dit bisdom verbleef hij, totdat hij in het jaar 2000 definitief naar Nederland terugkeerde.  Ook hier in Saint Louis kon hij zijn vak van metselaar en de vele andere technische vaardigheden die hij zich in de loop der jaren had eigengemaakt weer met veel verve uitoefenen. Na het bouwen van het bisschopshuis, bouwde hij ook hier weer scholen, klinieken, onderkomens voor paters, broeders en zusters. Maar tegelijkertijd leerde hij Senegalese mensen metselen, timmeren en tegelzetten. Gelukkig kon hij nu gebruik maken van een vrachtwagen en een pick-up, die hij gekregen had van de MIVA uit Nederland (Missie Verkeersmiddelen Actie). Hij kon nu zelf regelmatig bouwmaterialen halen in Saint Louis en Dakar en zand voor de bouw uit de rivier vervoeren.

Met de bisschop, Mgr. Pierre Sagna CSSp, was Jan erg bevriend, ze mochten elkaar graag en waardeerden elkaar. Als Jan bij hem in huis woonde had de bisschop nergens omkijken naar. Jan zorgde ervoor dat hij niets tekort kwam en deed zelfs de was voor hem.

Op zijn 78ste jaar is Jan gestopt met werken, hij had er genoeg van en besloot naar Nederland terug te keren. Vijftig jaar missiewerk, waarop hij met voldoening, dankbaarheid en ook met een zekere trots kon terugzien en waarvoor ook de bisschop en zoveel mensen in Senegal hem uitermate erkentelijk waren. Die erkentelijkheid kreeg zijn uitdrukking in een Nederlandse Koninklijke onderscheiding op Koninginnedag in 1983 en in twee Senegalese onderscheidingen, die van "Officier de l’Ordre National du Lion" in 1996 en die van “Commandeur de l’Ordre du Lion” in 2000. 

Geheel zijn werkzame leven en zijn grote inzet kwamen voort uit een diepe religieuze overtuiging en bezieling, in getrouwheid aan de geest van onze stichters en aan de betekenis van zijn geloften.

 

Terug in Nederland woonde Jan zeven jaar op het kasteel in Gemert en daarna nog acht jaar in ons verzorgingshuis Libermannhof in Gennep. Hij had één grote hobby, namelijk het repareren van horloges en klokken, een erfenis uit de tijd dat hij in Montana (Zwitserland) verbleef.

Hij was tevreden over de aandacht en zorg die hij van het verplegend personeel kreeg, blij ook met ieder bezoek dat hij ontving.                      

Zijn familie verliest in haar broer Jan een goed familielid en wij verliezen in hem een aangename, gezellige en humoristische medebroeder.

 

Dat hij moge rusten in de vrede van de Heer.

We zullen afscheid van Jan nemen op vrijdag 8 mei. De uitvaartdienst zal plaatsvinden in de kapel van Libermannhof in Gennep (Spoorstraat 157), aanvang 10.30 uur. Daarna zal rond 12.30 uur zijn lichaam te rusten worden gelegd op ons kloosterkerkhof op het kasteel te Gemert. Na de begrafenis is er een koffietafel in het restaurant ‘Bij Dientje’, Kerkstraat  9, schuin tegenover de kerk.

 

Namens het Provinciaal Bestuur

 

Martin van Moorsel CSSp


Contactadressen:

Br. G.de Wit                                                                   Congregatie van de H. Geest

Brusselsestraat 38                                                           Spoorstraat 159

6211 PG MAASTRICHT                                                     6591 GT GENNEP     

 

In Memoriam Toon van Lankveld
Jan Andriessen
Ga naar boven